Ροζ Μπικίνι

Υπερβολικά σέξι 80ς βίντεοκλιπ, ποιοτική διασκευή εμπορικού δίσκου (και ποιοτικό εξώφυλλο Playboy), DJ Shadow, η ΜπιΜπιΜπο στην πλαστική Χαβάη κ.α.…

1) Διασκευή

Ο Yanni είναι γνωστός για τις new age μουσικές του, το μουστάκι και τα μακριά μαλλιά του, το δεσμό του με τη Linda Evans δηλαδή την Κρύστλ της Δυναστείας και για το μεγάλο σουξέ του στην Αμερική. Ο δίσκος του Live At The Acropolis (1995) με την κινηματογραφημένη/ηχογραφημένη συναυλία του στο Ηρώδειο πούλησε εκατομμύρια στις ΗΠΑ, το ίδιο και το μουσικό dvd της συναυλίας.

Τώρα όμως ο Yanni γίνεται το παιχνίδι (laughing joke) του Beck και των χίπστερς φίλων του. Ο Beck ηχογραφεί συχνά πυκνά με φίλους τη διασκευή ενός άλμπουμ σε μια μέρα, συνήθως όμως διασκεύαζε «καλούς» καλλιτέχνες. Ε, τώρα διασκεύασε ολόκληρο το Live At The Acropolis, ξεκινώντας απ’ το κομμάτι Santorini και ανεβάζοντας σιγά σιγά όλες τις διασκευές μέχρι να ολοκληρωθεί το παζλ του δίσκου…

Beck εναντίον Yanni!

2) Lifo Tube

Κ.α.τ.α.π.λ.η.κ.τ.ι.κ.έ.ς σκηνές από την ταινία Koyaanisqatsi με μουσική υπόκρουση DJ Shadow (τον οποίο είδαμε στη Θεσνίκη την Παρασκευή. Ήταν η πρώτη του συναυλία μετά από χρόνια και για πρώτη φορά παρουσίασε νέα του τραγούδια. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι το ίδιο θα είπε και την επόμενη μέρα στην Αθήνα. Η συναυλία ήταν εξωπραγματική, ο ήχος καλός (αλλά υπερβολικά δυνατό) και το gimmick με την περιστρεφόμενη κυκλική σφαίρα απ’ την οποία έπαιζε μουσική και πάνω στην οποία προβάλλονταν εικόνες ήταν κάτι που δεν είχα ξαναδεί ποτέ, σχεδόν υπνωτιστικά διαστημικό.)

3) Εξώφυλλο της Ημέρας

To νέο τεύχος του Πορτογαλικού Playboy, με αφιέρωμα στον (Πορτογάλο νομπελίστα συγγραφέα) Jose Saramago που πέθανε τον περασμένο μήνα. Ένα απ’ τα πιο περίεργα εξώφυλλα για το Playboy όλων των εποχών… [Και το γυμνό θέμα μέσα δεν πάει πίσω... Θενκς Alex]

(via)

4) Μία ημέρα

Το διάβασα στο Lifo Now:

Ο Ridley Scott, o Κevin Mcdonald και το Υoutube ενώνουν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν το πρώτο ντοκιμαντέρ της ιστορίας γυρισμένο αποκλειστικά από χρήστες της ιστοσελίδας. Σε παραγωγή του πρώτου και σκηνοθεσία του δεύτερου το “Day In A Life” φιλοδοξεί να καταγράψει την ιστορία μιας μέρας στη γη, συνθέτοντας βίντεο τραβηγμένα από χρήστες του Youtube στις 24/7/2010.

Στο ιστορικό αυτό κινηματογραφικό πείραμα, όπως το ονομάζουν οι εμπνευστές του, μπορεί να συμμετάσχει όποιος θέλει, δείχνοντας μια μέρα από τη ζωή του, όσα φοβάται και όσα αγαπάει. Το αποτέλεσμα θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στο Sundance Film Festival τον Ιανουάριο. «Το Life In A Day είναι μια κάψουλα στο χρόνο που θα διηγείται στις επόμενες γενιές πως ήταν να ζει κανείς στις 24 Ιουλίου του 2010», είπε ο Mcdonald. Όλοι οι συμμετέχοντες θα αναφέρονται στα credits ως co-directors ενώ 20 από αυτούς θα βρεθούν και στη πρεμιέρα της ταινίας.

5) Διαφήμιση της Ημέρας

Ω, οι ευτυχισμένες μέρες, στην πλαστική Χαβάη…

6) Η Άννα Φραγκουδάκη γράφει:

(για την παραποιημένη –δήθεν ελκυστικότερη- αρχαία ιστορία που διδάσκεται στα γυμνάσια)

Το βιβλίο «Αρχαία Ελληνική Γλώσσα» (Α΄ Γυμνασίου) περιέχει «απόσπασμα» του Πρωταγόρα σε «ελεύθερη διασκευή» που δεν έχει καμία σχέση με τον πλατωνικό διάλογο, ούτε στη γλώσσα ούτε στο περιεχόμενο. Επιπλέον μολονότι αναφέρεται ότι δεν ήταν η εκπαίδευση «μέλημα της Πολιτείας», η λέξη «σχολείο» υπάρχει 2-3 φορές, ενώ λεζάντα σε εικόνα «ιστορικού τεκμηρίου» γράφει: «σκηνές από την καθημερινή ζωή του σχολείου της εποχής». Αποσιωπά ότι «οι παίδες» του πλατωνικού κειμένου είναι αγόρια, ενώ εικόνα άλλου «τεκμηρίου» έχει λεζάντα:«Η κορασίδα πηγαίνει στο σχολείο».

Πώς είναι νοητό να διδάσκουμε στα παιδιά ότι η αρχαία Αθήνα είχε «σχολείο» όπου πήγαιναν αγόρια και «κορασίδες»; Να τους «μαθαίνουμε» την αρχαία κοινωνία λογοκριμένη ως προς τις αρχές και αξίες, επειδή δεν είναι σήμερα αποδεκτά ήθη που ίσχυαν πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια; Θα «αγαπήσουν» την αρχαιότητα με την κατακρεούργηση της ιστορίας, ή μήπως θα γίνουν (όπως τα μαθαίνουμε) ανίκανα να συλλάβουν την έννοια του ιστορικού χρόνου, να ξεχωρίσουν τις εποχές, να κατανοήσουν την ιστορική εξέλιξη, ανίκανα να καταλάβουν τι σπουδαίο έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες;

7) ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ

(ILLUSTRATION LIFO)

Σήμερα: ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΡΟΥΔΗΣ

Ο Γιάννης Κουρούδης ασχολείται με την εικονογράφηση από τις αρχές της δεκαετίας του '80, έχοντας δουλέψει ως εικονογράφος και σκιτσογράφος σε εφημερίδες όπως τα «Νέα» και η «Καθημερινή», και τα περιοδικά «Playboy», «Βαβέλ» και αρκετά άλλα. Σήμερα διευθύνει το δημιουργικό γραφείο k2design, που έχει κύριο αντικείμενο το branding και το design.

Λέει: Από τις αγαπημένες μου δουλειές είναι οι εικονογραφήσεις αλλά και το σύνολο της γραφίστικης δουλειάς που έκανα τρία χρόνια για τις αφίσες της Λυρικής Σκηνής. Επίσης, είμαι πολύ περήφανος για τα εικονογράμματά μου των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, για τα οποία μάλιστα, πριν λίγο καιρό, οι «New York Times» είπαν ότι, από το 1936 μέχρι σήμερα που σχεδιάζονται εικονογράμματα, είναι τα καλύτερα όλων των εποχών.

www.k2design.gr

8) Twilight Zone

Παρουσιάστρια-πανελίστρια φεύγει απ’ το Κους Κους. Στην αρχή κλαίει, μετά γελάει, μετά δεν ξέρει τι να κάνει. Έχουμε κατασυγκινηθεί μαζί της.   

9) fiction

Το καλοκαιρινό τεύχος της Lifo έχει κάτι ωραίο: για κάθε νησί που παρουσιάζεται ένας συγγραφέας έγραψε ένα καινούριο διήγημα. Το αποτέλεσμα: Γ. Σκαμπαρδώνης, Ε. Λαμπροπούλου, Σ. Νικολαϊδου, Τ. Μιχαηλίδης, Λ. Διβάνη, Κ. Ακρίβος, Α. Σταμάτης, Σ. Σερέφας, Η. Μαγκλίνης κ.α. - και σούπερ γκεστ σταρ η Λένα Μαντά (!) έγραψαν ιστορίες με τέλεια εικονογράφηση.

[Είναι όλες εδώ.]

10) Aggregator:

Συχνά το ίντερνετ δαιμονοποιείται οπότε κάθε καλή είδηση είναι ανακουφιστικά δεκτή: Αποτροπή αυτοκτονίας μέσω Ίντερνετ  /// Καλό ή κακό; Μάλλον επιστρέφουν οι Beavis and Butt-head… /// Δέκα βουτιές σε ένα καλοκαιρινό Symbol  του 2001 (ένα τεύχος μόνο ταξίδια) /// Φανταρώνυμα, τα σατιρικά δήθεν ακρώνυμα του στρατού /// O Άρης Δαβαράκης παραλίγο να μηνυθεί απ’ τη Μιλένα Αποστολάκη (και κάτι τέτοια) /// www.miaprotasi.wordpress.com H ελληνική πανέξυπνη απάντηση στο onesentence, για το οποίο είχα γράψει εδώ. /// O χειρότερος δίσκος όλων των εποχών; /// Ο πρώτος άνθρωπος που «μολύνθηκε» από ιό υπολογιστών

11) Καλοκαιρινό Βίντεο Κλιπ

Πωλίνα "Το ροζ μπικίνι"

Κυκλοφόρησε το 1987 στο δίσκο: "Πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες". Aπίστευτο το πόσα crotch shots επιτρέπονταν τότε στα βίντεο κλιπ, (ο σκηνοθέτης πραγματικά δεν κρατιέται με τίποτα!).

---------------------------------------------------------------------

αύριο πάλι!