29°C
PATHΙΑΣΜΕΝΟ
Ταξίδια άγραφα να κι ένα ακόμα Ανάμεσα τους, στα διαλείμματα, το παρα-δέκα ξύπνημα του πανικού και το δίωρο της άχρηστης αναμονής ατάλαντα σκίτσα εντυπώσεων καμωμένα με τη βιασύνη της ντροπής για να περιγράψουν αυτά που ο νους βαρέθηκε να κάνει λέξεις ή σκέψεις πλυντηρίου γραμμένες με μελάνι σε διάφορα χρώματα που ξεφεύγουν από τις γραμμές, χύνονται πότε αριστερόστροφα και πότε δεξιόστροφα «χι» μουντζουρώνουν και σπείρες ακυρώνουν η πληροφορία, όπως έρχεται άγνωστες λ-έξεις και κουρασμένες επαναλήψεις -κατά βάθος ευγνωμονώ γι' αυτές Με τέσσερις καραβίδες κολυμπάω στο πέλαγος Με ένα χάρτη κατακτώ τον κόσμο Ο νους, η διάνοια καθοδηγεί το σώμα, αυτό, λοιπόν, τα υποφέρει όλα ιν τράνζιτ στην άνοιξη και λίγο παραπέρα Όλο και συχνότερα, βλέπω τον αέρα όταν κινείται σαν φάντασμα που αποκαλύπτεται μοναχά σε μένα
   |
RSS
/ Διεύθυνση project
ΣΧΟΛΙΑ: 10
φιλοσοφία = ηλιοκαμμένη
Στην Αδριατική κατακτάσαι και κρύβεσαι από τον κόσμο
Είναι το Pathos προσμονή καί μόνο τέτοια
Μια μπλε σπηλιά περιμένει όσο την ονειρεύεσαι
Σε νοσταλγεί όταν φύγεις, και σε ξεχνάει όταν την αντικαταστήσεις με έναν επόμενο χάρτη.
Στο ταξίδι δεν έχει πλυντήριο, έχει τρίψιμο στο χέρι
κι ένα τρελό κοντέρ να γράφει χιλιόμετρα...
Καλησπέρες
You're bad for me
Like Cigarettes.
But I haven't sucked
Enough of you yet.
Nothing is sacred,
And nothing is true,
I'm no-one that's nowhere,
When I'm here with you.
I've lost the power I had to distinguish
Between what to ignite and what to extinguish.
I blew in last night,
I'm the ghost from the coast.
When the lighting is bad,
I'm the man with the most.
You left me to choke,
On a heart up in smoke,
Smiling through your tears,
And your tetracycline overdose.
Vam: οι κολοτούμπες στο χάρτη διακοπολερώνονται και πλένονται με σαμπουάν!
Apologia: το ανεβάζω, έτσι για να μας βρίσκεται πρόχειρο το tetracycline overdose!
δεν κατάλαβα ρε απολοζι, σε ποιο του Νικολάκη Σπηλιά αναφέρεσαι....
οπότε πάρε αυτό, το κερνάω με τον πρωινο καφέ
http://www.youtube.com/watch?v=elaHaLl8T1k&feature=related
να μου ποτίζεις τα νταφοντιλς όσο θα λείπω!
This garden that I built for you
That you sit in now and yearn
I will never leave it, dear
I could not bear to return
And find it all untended
With the trees all bended low
This garden is our home, dear
And I got nowhere else to go
So bring it on
Bring it on
Every little tear
Bring it on
Every useless fear
Bring it on
All your shattered dreams
And I'll scatter them into the sea
Into the sea
The geraniums on your window sill
The carnations, dear, and the daffodil
Well, they're ordinary flowers
But they long for the light of your touch
And of your trembling will
Ah, you're trembling still
And I am trembling too
To be perfectly honest I don't know
Quite what else to do
So bring it on
Bring it on
Every neglected dream
Bring it on
Every little scheme
Bring it on
Every little fear
And I'll make them disappear
So bring it on, bring it on
Bring it on
Every little thing
Bring it on
Every tiny fear
Bring it on
Every shattered dream
And I'll scatter them into the sea
posa einai mesa se afto to ena?
Πρέπει να είσαστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια