Το site που έφτιαξε ο Quentin και ανεβάζει τα κομμάτια που αγαπάμε επιλεγμένα σε διαφορετικές συλλογές που ανανεώνονται σχεδόν κάθε μέρα.

http://dearquentin.net/

Πριν λίγες μέρες στο Ντάλας της Αμερικής στον καθιερωμένο πλειστηριασμό του Heritage Auctions τις εντυπώσεις έκλεψε η πώληση ενός κόμικ του1939 το οποίο απεικονίζει την πρώτη ever εμφάνιση του Batman. Το εξαιρετικά σπάνιο και συλλεκτικό κόμικ πουλήθηκε τελικά στην εκπληκτική τιμή των 1,075,500 δολαρίων, αφού πρόκειται για ένα από τα καλύτερα συντηρημένα αντίτυπα των πρώτων τευχών τηςDetective Comics. Ο νέος αγοραστής δεν αποκάλυψε την ταυτότητά του, όμως ο προκάτοχός του δήλωσε περιχαρής ότι αγόρασε το συγκεκριμένο κόμικ πριν από ακριβώς 40 χρόνια για μόλις 100 δολάρια! Μήπως να μην πετάξω τελικά τις παλιές Μανίνες…

Σήλια Αντωνίου

To φεστιβάλ με το περίεργο όνομα επιστρέφει στην Αθήνα για τρίτη φορά την Παρασκευή 5 Μαρτίου στον παλιο χωρο του Interni sto Γκαζι (στον πεζόδρομο της Ερμού).Εικαστικοί, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, συγγραφείς, σεναριογράφοι, προγραμματιστές, αρχιτέκτονες, σχεδιάστριες μόδας παρουσιάζουν αυτά που τους ενδιαφέρουν με 20 εικόνες. Το κλου της υπόθεσης είναι ότι έχουν στη διάθεση τους μόλις 20 δευτερόλεπτα. Τα Pecha Kucha Nights είναι ένα φεστιβάλ που ξεκίνησε να διοργανώνεται στο Τόκιο το 2003 από το αρχιτεκτονικό γραφείο Klein-Dytham Architecture και σήμερα έχει διαδοθεί σε περισσότερες από 280 πόλεις παγκοσμίως. Να αναφέρουμε πως ανάμεσα σε αυτούς τους 20 θα βρίσκεται και ο «δικός μας» Δημήτρης Ρηγόπουλος!

ΔΤ

Οι μεγάλοι νικητές των χτεσινών βραβείων του περιοδικού NME ήταν οι Kasabian (καλύτερο άλμπουμ) και οι Muse (καλύτερο βρεττανικό συγκρότημα) ενώ ο Paul Weller έλαβε το τιμητικό βραβείο με τον έυγλωττο τίτλο Godlike Genius Award.Απ’ ότι φαίνεται πάντως ήταν μια καλή χρονιά για τα βραβεία μια που φέτος παρουσιαστής ήταν ο Jarvis Cocker – οι περισσότερες κριτικές ήταν άκρως θετικές. H Lady Gaga κατάφερε να σπάσει κάθε ρεκόρ κερδίζοντας δυο βραβεία- αυτό της πιο καλοντυμένης και αυτό της πιο κακοντυμένης σταρ.

ΔΤ

Ένα σπάνιο αντίτυπο από το πρώτο τεύχος του περιοδικού που παρουσίαζε τον Σούπερμαν, με ημερομηνία κυκλοφορίας το 1938, πωλήθηκε σε δημοπρασία που διοργάνωσε το site ComicConnect.com στη Νέα Υόρκη σε τιμή ρεκόρ, που αγγίζει το ένα εκατομμύριο δολάρια.

Το περιοδικό «Action Comics no1», που κόστιζε 10 σεντς το 1938, απεικονίζεται ο Σούπερμαν να σηκώνει με το ένα χέρι ένα πράσινο αυτοκίνητο και να το συντρίβει σε ένα βράχο, ενώ οι περαστικοί τρομαγμένοι φεύγουν προς όλες τις κατευθύνσεις.

«Είναι το άγιο δισκοπότηρο των κόμιξ. Πριν από το «Action Comics No1» οι άνθρωποι δεν πετούσαν και δεν υπήρχαν σούπερ ήρωες» τονίζουν ειδικοί.

Περίπου 100 αντίτυπα του Action Comics No1 βρίσκονται ακόμη σε κυκλοφορία, όμως μόνον δύο -μεταξύ τους και αυτό που πωλήθηκε- είναι σε καλή κατάσταση.

ΜΚ

Ονομάζεται All Days Are Nights: Songs For Lulu και θα κυκλοφορήσει αρχές Απριλίου. Το πρώτο μέρος του τίτλου του δίσκου προέρχεται από την τελευταία στροφή του «Σονέττο 43» του Γουίλιαμ Σαίξπηρ («All days are nights to see till I see thee...»), ενώ στο δεύτερο, όπως λέει ο ίδιος ο Ρούφους, «η Lulu είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας, μια σκοτεινή και επικίνδυνη γυναίκα που ζει μέσα σε όλους μας», αρκετά παρόμοια με την ηρωΐδα των σονέτων του Σαίξπηρ, Dark Lady. Και προσθέτει « Η δική μου Lulu είναι η Λουίς Μπρουκς από την ταινία Το κουτί της Πανδώρας, του 1929.».

Ο Ρούφους πρόσφατα έχασε την πολυαγαπημένη του μητέρα του Κέιτ Μαγκάριγλ από καρκίνο.

ΜΚ

Νέα Υόρκη, Κυριακή 14 Φεβρουαρίου

Οι νιφάδες του χιονιού έξω απ’ το παράθυρό μου δεν έπεφταν, παρά χόρευαν χαοτικά προς όλες τις διευθύνσεις μαρτυρώντας τα συνήθως αόρατα καπρίτσια του αέρα. Ήταν Τετάρτη πρωί και είχε πράγματι αρχίσει η χιονοθύελλα, της οποίας είχαν προηγηθεί τρομερές εκτενείς ανακοινώσεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης για μέρες, με σκοπό να πεισθούμε για την ανάγκη κατ’ οίκον περιορισμού την ημέρα της άφιξής της. Τα σχολεία και τα πανεπιστήμια έκλεισαν δημιουργώντας αυτήν τη γλυκιά και σπάνια συνθήκη που σε υποχρεώνει λυτρωτικά να μείνεις σπίτι μέρα εργάσιμη. Και δουλειά να καταλήξεις να κάνεις, έχει μια αίσθηση πιο ανάλαφρη… Στο σπίτι με τις συγκατοίκους επικρατούσε ατμόσφαιρα συνενοχής σε ζαβολιά, όπως τις μέρες στο σχολείο που έβρεχε και περνούσαμε τα διαλείμματα στις τάξεις και τους διαδρόμους. Δούλευα δίπλα στο παράθυρο για να χαζεύω και δεν μπορούσα να σκεφτώ κανέναν καλό λόγο για να εγκαταλείψω το σπίτι…

Το βράδυ όμως υπήρχε ένας, γιατί είχαμε κλείσει τραπέζι στο εξαιρετικό Le Cirque, λόγω restaurant week, και η αγάπη για το καλό φαγητό επικράτησε της απέχθειας προς το κρύο. Βγαίνοντας κουκουλωμένη είδα μια γειτόνισσα να πηγαίνει βόλτα το σκυλάκι της που φορούσε τέσσερα μικρά γαλοτσάκια… Συγκεντρώθηκα στο να κάνω όσο γρηγορότερα γινόταν τη διαδρομή προς το μετρό αποφεύγοντας τις ύπουλες, κρυσταλλένιες λακκούβες. Άκουγα τον αέρα και το τρίξιμο που έκανε το χοντρό αλάτι καθώς το συνέθλιβαν οι μπότες των περαστικών στο παγωμένο πεζοδρόμιο. Περπατώντας στο αιχμηρό κρύο άκουσα μια φωνή μέσα μου να μουρμουρίζει υποτιμητικά: Κοιλιόδουλη…! Ένιωσα δικαιωμένη όταν δοκίμασα την πρώτη μπουκιά χτένι με πουρέ κολοκύθας, λεπτό μπρόκολο και ζωμό μπέικον που είχε φέρει σε αριστοτεχνική αρμονία η νεοϋορκέζικη μορφή, chef, και δημιουργός του Le Cirque, Sirio Maccioni.

Αργότερα αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε την τύχη μας για εισιτήρια σε μια ιδιότυπη χορογραφημένη έκθεση στο Μουσείο Guggenheim. Το πρωί που είχα τηλεφωνήσει είχαν εξαντληθεί, αλλά ποντάραμε στον καιρό να αποθαρρύνει τους λιγότερο ενθουσιώδεις επίδοξους θεατές να αφήσουν το ζεστό τους σπίτι. Με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι οι εραστές της τέχνης αψήφησαν το κρύο και έτσι χρειάστηκε να περιμένουμε έξω για αρκετή ώρα. Μόνο τότε γύρισα να κοιτάξω προς τον ουρανό και τα γυμνά ως χθες δέντρα του Central Park που εκείνο το βράδυ έφεραν περήφανα τις καινούριες, παχουλές, χιονένιες τους γιρλάντες. Η παράσταση Dressed to Dance άξιζε την παγωμένη αναμονή. Είναι μια χορογραφημένη επίδειξη κουστουμιών που είχαν σχεδιάσει κατά καιρούς ο Picasso, o Dali, ο Néstor και άλλοι ζωγράφοι και σχεδιαστές μόδας για παραστάσεις θεάτρου και χορού. Στη μέση της αίθουσας υπήρχε μια μικρή στρογγυλή σκηνή και ολόγυρά της οι θέσεις των θεατών. Οι χορευτές διέσχιζαν το κοινό και διαδέχονταν ο ένας τον άλλον στη σκηνή όπου χόρευαν ένα μικρό solo flamenco, ανάλογο με το κουστούμι που επιδείκνυε ο καθένας. Στη συλλογή συμπεριλαμβανόταν και η θαυμάσια μαύρη ανδρική φούστα με τη μακριά ουρά που σχεδίασε ο Giorgio Armani για την παράσταση του Joaquin Cortes πριν από μερικά χρόνια. Συγκινητική ήταν η ισπανίδα María Pagés με το πάθος αλλά και την ευγενική ζεστασιά της, καθώς και η Selene Muñoz, φορώντας μία φούστα από εκτεθειμένες κόκκινες στρογγυλές μπανέλες, δεμένες μεταξύ τους, που η χορογραφία του Carlos Chamorro μετέτρεπε σε κάγκελα κλουβιού. Θυμήθηκα το ευφάνταστο φωτιστικό που είχα δει νωρίτερα στο μπάνιο του Le Cirque, ένας μικρός γλόμπος με λίγα κρύσταλλα κρεμασμένος μέσα σε ένα κλουβί πουλιού. Το φως έκανε τα κάγκελα να προβάλλονται γιγαντωμένα στους τέσσερες τοίχους του δωματίου κλείνοντας τον επισκέπτη σε ένα μεγάλο κλουβί από σκιά.

Οι μέρες πέρασαν, οι δρόμοι ως επί το πλείστον καθάρισαν, αλλά μας έχουν μείνει αναμνηστικά γκριζόασπρα ακανόνιστα βουναλάκια από βρώμικο χιόνι στις άκρες των πεζοδρομίων, που συντηρούν με ευλαβική συνέπεια οι χαμηλές θερμοκρασίες –ή, όπως αποκαλούνται στην ελληνοαμερικάνικη αργκό, τα “μπιλοζίρια” (από το bellow zero temperatures!). Τουλάχιστον με βοήθησαν να αποτελειώσω την τακτοποίηση του καινούριου σπιτιού αποθαρρύνοντας τις βόλτες... Αφού πέρασα και αυτήν τη βδομάδα να κοιμάμαι στο στρώμα με το υπόλοιπο κρεβάτι να περιμένει στο διάδρομο, ήρθαν προχθές δύο εξαιρετικοί κύριοι από την Κολομβία και μου το συναρμολόγησαν. Ναι, ομολογώ πως μου πέρασε από το μυαλό ότι παραβιάζω την προσκοπική μου τιμή, από την άλλη έχω στρίψει τόση βίδα την τελευταία βδομάδα για να στήσω γραφείο, καρέκλα, βιβλιοθήκη και φωτιστικό, που αισθάνομαι εξιλεωμένη! Τώρα όμως είναι σχεδόν όλα στη θέση τους.

eklifo@gmail.com

Πολλά καταστήματα δεν έχουν πια μανεκέν στις βιτρίνες τους. Για τα περισσότερα καταστήματα πάντως οι κούκλες παραμένουν. Ένα από τα μεγαλύτερα Αγγλικά πολυκαταστήματα το Debenhams πάντως  θα είναι το πρώτο πολυκατάστημα στην Αγγλία  που θα χρησιμοποιήσει μανεκέν σε νούμερο 16 (το Ιταλικό 48). Συνήθως τα μανεκέν είναι νούμερο 10 ή 12 δηλαδή τα Ιταλικά νούμερα 42 και 44. Το Debenhams πουλάει ρούχα πολλών εταιρειών  (από τη Betty Jackson μέχρι  Τed Baker, Coast και Κοοkai) αλλά έχει και τις δικές του μάρκες ρούχων. Το Debenhams θα χρησιμοποιήσει τα καινούργια μανεκέν  για μια σειρά ρούχων φτιαγμένα από τον Άγγλο σχεδιαστή Ben De Lisi Αξίζει να σημειωθεί πως το Debenhams είναι από τα λίγα πολυκαταστήματα που φτάνουν μέχρι το νούμερο 26 ενώ ένα μεγάλο ποσοστό των πωλήσεών του προέρχονται από ρούχα σε νούμερο 14 και 16.

Άλλη μια έκπληξη από το Leonardo di Caprio αυτή τη φορά που φέρεται να δήλωσε  στην Pravda “Θα ήθελα πολύ να παίξω το Στάλιν.» Απ’ ότι φαίνεται ο Ντι Κάπριο είναι Ρώσσικης καταγωγής και μεγάλωσε κρατώντας την επαφή του με τη ρώσσικη παράδοση. «Η γιαγιά μου μου έλεγε για το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα γκούλαγκ και τις ρώσσικες τραγωδίες» δήλωσε στην ίδια συνέντευξη Ο Ντι Κάπριο δήλωσε μεν  την επιθυμία του αλλά μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποιο σενάριο ή έργο για τη ζωή του Στάλιν.

ΔΤ

Το Hertz Festival είναι ένα διήμερο φεστιβάλ πειραματικής μουσικής που θα διεξαχθεί αύριο και μεθαύριο (19 & 20/ 02) στην αίθουσα συναυλιών του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός. Δημιουργοί όπως ο Αυστριακός Fennesz (guitar, laptop) και ο Έλληνας Novi_sad (laptop, field recordings, drones) την Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου, η Γαλλίδα πρωτοπόρος στο χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής, Eliane Radigue (Arp synthesizer 2500, drones), για πρώτη φορά στην Ελλάδα, καλεσμένη του Hertz Festival Athens και του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών, και ο Thepersonwhodidthis (διαδραστική μουσική με υπολογιστές) το Σάββατο στις 20 Φεβρουαρίου, θα πειραματιστούν στον χώρο του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός που βρίσκεται στην πλατεία Καρύτση.

Να σημειωθεί ότι η Eliane Radigue, 78 ετών πλέον, ήταν μια από τις λίγες γυναίκες στη Νέα Υόρκη που έπιασαν το συνθεσάιζερ για να δημιουργήσουν ηλεκτρονικό ήχο ενώ σήμερα ο ιδιαίτερος αυτός ήχος ακούγεται στα κλαμπ.

ΜΚ