Αγρότες.
Συμπαθής τάξη η οποία μου θυμίζει το ανέκδοτο των Monty Python όπου κάποιος σέρνει ακόμη έναν ψόφιο σκύλο από το λουρί του και αρνείται να δεχτεί το γεγονός οτι ...ψόφησε πρόσφατα.
Στην Ελλάδα του Ευρώ και του συνεπαγομένου τσουχτερού κόστους ζωής, οι αγρότες επιμένουν να καλλιεργούν τη γή και να περιμένουν να ζήσουν απ'αυτό. Δεν ζούν όμως απ'αυτό, στην πραγματικότητα ζούν απ'την ελεημοσύνη των επιδοτήσεων.
Πώς να ζήσουν βέβαια αν εισάγουμε ΠΑΜΦΘΗΝΕΣ τομάτες απ'την Τουρκία, πατάτες απ'την Αίγυπτο κλπ. κλπ.? Και είναι δυνατό να σταματήσεις την παγκόσμια αγορά να κινείται? Σαν να θέλεις να σταματήσεις τη Γή να κατέβεις...
Θα μου πείτε είναι και οι μεσάζοντες. Μα οι μεσάζοντες υπάρχουν πάντα και παντού.
Το πρόβλημα φίλοι μου δεν είναι οι μεσάζοντες, είναι οι ίδιοι οι αγρότες που νομίζουν οτι μπορούν να ζούν ποτίζοντας χωράφια και θερίζοντας μερικές φορές το χρόνο και τις υπόλοιπες μέρες παίζοντας πρέφα στο καφενείο.
Το επάγγελμα αυτό είναι ακατάλληλο για χώρες τις Ευρωπαικής Ενωσης, λόγω χαμηλής παραγωγικότητας. Απλά δεν αποφέρει τα δέοντα με τις συνήθεις ποσότητες προϊόντων ώστε να ζήσεις οικογένεια. Για να βγάλεις λεφτά ως αγρότης πρέπει να είσαι μεγαλοτσιφλικάς και ναναι δικός σου όλος ο Θεσσαλικός κάμπος (ή να καλλιεργείς χασίς...).
Δεν μπορείς να κάνεις τα λαχανικά ΤΟΣΟ ακριβά ΟΣΟ θα χρειαζόταν προκειμένου να ταϊσεις αυτούς τους ανθρώπους σε χώρες της ζώνης του Ευρώ (και είναι και τροφαντοί πανάθεμά τους - όχι σαν τον αγρότη της φωτογραφίας)
Ο μέσος αγρότης ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ και όσο γρηγορότερα το καταλάβει ο ίδιος τόσο το καλύτερο γι'αυτόν διότι το επάγγελμά τους στην Ευρώπη απλά ...ΠΕΘΑΝΕ.
Αλλά πρώτα κάποιος πρέπει να τους πεί...